|
Abdülhak Şinasi Hisar (İstanbul, 14 Mart 1887 - 3 Mayıs 1963) Çocukluğu,
Rumelihisarı, Büyükada ve Çamlıca'da geçti. 1898'de Galatasaray Lisesi'ne
girdi; 1905'te Fransa'ya kaçtı. Paris'te École Libre des Sciences Politiques'e
devam etti. II. Meşrutiyet'in ilânından (1908) sonra Türkiye'ye döndü. Fransız
ve Alman şirketlerinde, Osmanlı Bankası'nda, Reji İdaresi'nde, 1931'den sonra
ise Ankara'ya yerleşerek Dışişleri Bakanlığı'nda çalıştı. 1948'de İstanbul'a
döndü; Ayaspaşa'da Boğazı gören bir apartmana yerleşti. Bir süre Türk Yurdu
dergisinin genel yayın müdürlüğünü üstlendi (1954-57). Cihangir'deki evinde
beyin kanamasından öldü.
Edebiyata, Mütareke yıllarında Dergâh ve Yarın dergilerindeki şiir, kitap
tanıtma ve eleştiri yazılarıyla başladı. 1921'den itibaren İleri ve Medeniyet
gazetelerindeki yazılarıyla tanındı; Ağaç, Varlık, Ülkü ve Türk Yurdu dergileri
ile Milliyet, Hâkimiyet-i Milliye ve Dünya gazetelerinde yazdı. Cumhuriyet
dönemi yazarı olmasına rağmen dil ve üslup açısından Meşrutiyet kuşağına bağlı
kalan Hisar'ın bütün yapıtları esas olarak "hatıra"ya dayalıdır. Romanlarında
Maurice Barrés, Anatole France ve Marcel Proust gibi yazarların edebiyat
anlayışlarını benimsemiştir.
1942 CHP Hikâye ve Roman Mükâfatı'nda üçüncülük alan Fahim Bey ve Biz,
Almancaya çevrildi (Unser Guter Fahim Bey, Çev.: Friedrich Von Rummel, 1956).
Sermet Sami Uysal (Varlık Yayınları, 1961) ve Necmettin Türinay'ın (M.E.B.,
1993) Abdülhak Şinasi Hisar adlı birer kitabı vardır. Ölümünden sonra Abdülhak
Şinasi Hisar: Seçmeler (Haz.: S. İleri, YKY, 1992), Geçmiş Zaman Edipleri
(Haz.: T. Yıldırım, Selis, 2005) ve Kelime Kavgası: "Edebiyata ve Romana Dair"
(Selis, 2005) adlı üç kitabı daha çıkmıştır.
|