Kardeşim 

Bir şarkı vardır, beraber yürüdük biz bu yollarda, beraber ıslandık yağan yağmurda. evet benim de beraber yürüdüğüm, beraber ıslandığım bir arkadaşım vardı. Cemal ACAR.

Gençlik yıllarında Almanya 'ya gitti. Keşke Dünya üzerinde böyle bir ülke olmasaydı da Cemal 'im gitmeseydi, bu kadar genç yaşta bizleri yasa boğmasaydı.

Bir gün vapurda bir tanıdık bana bir resim gösterdi. Bu resim Rumelihisarı futbol takımının resmiydi. Bazılarını hemen tanıdım. Tam göreyim diye de yakın gözlüğümü taktım. İlk gözüme takılan, yani gözlüğümün önüne gelen kişi Cemal oldu. Yani bizim Cemal 'imizdi. Senelerdir kendisini göremediğimiz gibi resmini de görmemiştim. O anda gözlerim doldu. Kendi kendime, bu resme niye baktım diye kızdım, ne kadar meraklıyım diye. Ama daha sonra böyle düşündüğüm için kendimden utandım. Çünkü gerçeklerden kaçılmıyor. Madem ki bu köyün insanıyız, önce hayattakilere sonra ölülerimize sahip çıkmalıyız. Onları anmalı ve unutmadığımızı, ama resim ile ama yazılar ile anmalıyız. Ben de çok sevdiğim ve genç yaşta bizleri acılar içinde bırakıp giden Cemal arkadaşımı bu satırlarda anıyor ve ruhu şad olsun diyorum.

Cemal 'im, seni ben yazdım, seni ben andım ama bu satırları okuyan herkes senin ne kadar arkadaş canlısı olduğunu, ne kadar şakacı, ne kadar iyi bir arkadaş olduğunu anacaklar.

Seni hep sevdik, hep seveceğiz.  Kalbimizdesin.

Orhan İpek