Çimenlikli bayırda geçen bir yaşanmışlığı size anlatmak istiyorum. 1979 yada 1980 yılının sıcak bir yaz gecesi havalandırmacı Hüseyin Beyin yeğeni ve Kenan Beyin oğlu rahmetli Atilla ile şu anda Spor klubünde çalışan Yüksel Çavuşoğlu gece 1-2 gibi sahilde sıkılmışlar Kuru Yüksel ağabeyin oturduğu ev bu bölgeye çok yakın olduğu için hadi çay içelim diyerek çıkmışlar. Boğaziçi Üniversite'sinde bulunan yeşil çimenlikli çamlık alana biz Rumelihisar'lılar Cevizli tarla ,daha sonraları ise Üniversite çevresi Küçük İsviçre dedi. İşte tam burada karayemiş (Bir Rize,Trabzon ağacı olan yaprakları kaucuk yaprağı gibi ayrıca kışın pek yaprakta dökmeyen ve meyvesi kiraza benzeyen ) ağaçlarının altında ve öğrenci yurdunun öndeki yemyeşil hemen üniversitenin meydan kapısının yanındaki evden küçük aygaz tüpü çaydanlık ve diğer malzemeleri alıp bayırın başına gelip oturmuşlar ve çayı tüpün üstüne koyup hafifde çakırkeyf vaziyette başlamışlar muhabbete. Sıcacık bir hava, çevrede yanıp sönen ateş böcekleri ve onları taklit eden yıldızlar, geçen bulutlar ve de aralarından yüzünü gösterip saklayan ay, altlarında ezilen yemyeşil çimenlerin kokuları arasında biraz sakar olan Atilla
-"Ya, ağabey her tarafım ağırıyor, bir gerileyim" der demez çaydanlığa bir tekme vurmuş çaydanlık Yüksel ağabey'in eyvahları arasında 15-20 metre aşağıya yuvarlanmış. Yüksel Ağabey inat karakterli bir dost olduğundan ve de (affına sığınarak) r sorunu ile birlikte
-"Dikkat et anam, biğaz" demiş, gecenin karanlığında aşağıya inip malzemeleri yukarı getirip tekrar kurup tüpü yakmış, eve gidip çaydanlığı su doldurup getirmiş ve kaynatmaya başlamış. Ama heyhat Atilla bu rahat durmaz , bu kezde hafif uykusu geldiğinden yere uzanırken yine tüpe değince tüp bu sefer kızkaçıran gibi aşağıya yuvarlanmaya başlamış Yüksel Ağabey'de
-"Ulan, seni gebeğtiğim, sakağ heğif" diyerek rahmetli Atilla'nın üstüne zıplamış. Selam olsun Rahmetli Atilla'ya, uzun ömürler Yüksel Çavuşoğlu'na.

Ali Üstün